edf
abc
Onder de golven voor de bergen
De Napapijri Bulletin is een maandelijks redactioneel project dat de bijzondere verhalen van bijzondere mensen vertelt. Moderne ontdekkingsreizigers, vrienden van het merk, culturele iconen: elke maand brengt de Bulletin een ode aan degenen die het aandurven om de bekende kaarten te verlaten en onverwachte gebieden in kaart te brengen.
Tussen de golven voor de bergen
Als fotograaf, maar bovenal een man van water, beschrijft Filippo Maffei graag de wereld door de lens van zijn Leica, altijd vanuit een echt persoonlijk perspectief. De golven, de surfers, de reuzenmanta's van de Malediven, de Apuaanse Alpen achter het huis: hij kiest altijd voor een directe, ongefilterde benadering. Zelfs wanneer hij Jovanotti fotografeert.
Wat is jouw relatie met de natuur?
Meer dan een relatie, het is een voortdurend evoluerende behoefte. Ik merk dat ik steeds meer op zoek ga naar de verbinding en het welzijn die alleen de natuurlijke omgeving me kan bieden. Hoe wilder het is, hoe groter de emotie en het respect.
En met fotografie?
Fotografie is een manier om die saaie dagen te onderscheiden van de interessante. Fotograferen is niet zomaar een baan, voor mij is het een passie die een beroep is geworden.
Je foto's variëren van onderwaterfoto's in de wateren van de Malediven tot design en beroemdheden. Verandert je stijl afhankelijk van het onderwerp voor je camera?
Ik probeer altijd mijn eigen unieke stijl te behouden in alles wat ik doe. Meestal hangt mijn aanpak niet af van het onderwerp, maar van hoe ik ernaar kijk. Voordat ik fotografeer, stel ik mezelf altijd dezelfde vraag: wat als ik het vanuit een ander perspectief zou bekijken?
De Apuaanse Alpen zijn een vreemde plek, ze zijn een beetje Alpen en een beetje Apennijnen. Het wit lijkt op sneeuw, maar het is bijna altijd marmer. Wat wilde je in je Metamorfose-serie uitbeelden?
De Apuaanse Alpen zijn de bergen achter mijn huis. Je kunt de toppen zelfs vanaf de zee zien als je aan het surfen bent. Ik ben opgegroeid met deze mysterieuze bergketen die uit de diepten van de zee oprijst. Ik maakte Metamorphic, dat ik vervolgens tentoonstelde in Galerie Leica in Florence, waar ik deze bergen in zwart-wit afbeeld. Het witte marmer wordt nu in een razend tempo gewonnen en ik wilde op de een of andere manier recht doen aan de schoonheid van deze plekken, maar ook hun kwetsbaarheid benadrukken.
Warm of koud?
Beide brengen me terug naar één gedachte: de zee. Water is mijn element: als ik midden in de winter in de golven fotografeer, kunnen de omstandigheden erg zwaar zijn, maar ik weet hoe ik ermee om moet gaan. Ik geloof dat koude plekken fotografisch interessanter zijn dan warme, en dit dwingt me om ook de bergen te ervaren. Aan de andere kant, zelfs als ik de extremen van verschroeiende zomers begin te ervaren, geniet ik van de autonomie die tropische wateren me bieden.
Vertel ons over je laatste project met Lorenzo Jovanotti.
Ik ontmoette Lorenzo in Florence tijdens een fotoshoot waar ik hem portretteerde met de handgemaakte hoeden die hij tijdens zijn concerten draagt. Werken met een artiest als hij was een ervaring: hij stelde me meteen op mijn gemak. Na die shoot belde hij me om de foto's te maken voor zijn nieuwste album 'Il corpo umano' (Het Menselijk Lichaam). Samen met platenmaatschappij Universal besloten we een serie foto's te maken op een mystieke plek in Umbrië die Lorenzo had gevonden. De foto's werden vervolgens uitgebracht op dubbelvinyl en als poster binnenin. Als je met Lorenzo werkt, staat de tijd stil en kun je met gemak over elk onderwerp praten. Zoals alleen de groten der aarde dat doen.
